بازی Phantom Blade Zero یکی از جاه‌طلبانه‌ترین تجربه‌های اکشن نقش‌آفرینی است که با ترکیب مبارزات شمشیرزنی سریع، سیستم مبارزه عمیق، باس‌فایت‌های نفس‌گیر و دنیایی الهام‌گرفته از هنرهای رزمی چین، تجربه‌ای متفاوت را ارائه می‌دهد. در این نقد و بررسی، داستان شخصیت Soul، گیم‌پلی، سیستم سلاح‌ها، طراحی مراحل، گرافیک، موسیقی و نقاط قوت و ضعف این بازی را بررسی می‌کنیم.

نقد و بررسی بازی Phantom Blade Zero؛ فولاد واقعی سخن می‌گوید

زمان پدیده عجیبی است. برای بسیاری از انسان‌ها، از جمله ساکنان دنیای وولین (Wulin)، زمان چیزی گذراست که هیچ‌وقت برای انجام تمام کارهایشان کافی به نظر نمی‌رسد. اما گاهی همین زمان به باری سنگین تبدیل می‌شود و انسان را به مسیری از نفرت، غرور یا ناامیدی می‌کشاند. برای Soul، شخصیت اصلی بازی Phantom Blade Zero، زمان می‌تواند هر دوی این معناها را داشته باشد یا شاید هیچ‌کدام. او هرچقدر هم که با محدودیت عمرش دست‌وپنجه نرم کند، مأموریتی برای انجام دادن دارد؛ مأموریتی که شاید تنها راه رسیدن به پایان آن، عبور از میان تمام موانع پیش رو باشد.

در نگاه اول، بازی Phantom Blade Zero ساخته استودیوی S-Game یک عنوان اکشن نقش‌آفرینی با محوریت مبارزات سریع و شمشیرزنی به نظر می‌رسید؛ اثری که قرار بود بیشتر از هر چیز روی هیجان نبردها تمرکز کند. از زمان معرفی بازی بیش از سه سال گذشته و تیم سازنده حتی مدت بیشتری را صرف توسعه آن کرده است. در این مدت، انتظارات بازیکنان به شکل قابل توجهی افزایش پیدا کرده بود. با این حال، تمام آن انتظارات سنگین با ورود به دنیای بازی به‌تدریج رنگ باختند. چه به خاطر جلوه‌های بصری خیره‌کننده، چه به دلیل هنر طراحی محیط‌ها و چه به واسطه سیستم مبارزات فوق‌العاده، Phantom Blade Zero تجربه‌ای استثنایی ارائه می‌دهد. مبارزات آن از بهترین نمونه‌هایی هستند که می‌توان در دنیای بازی‌های ویدیویی تجربه کرد.

داستان بازی در ظاهر ساده است. Soul که پیش‌تر یکی از آدمکش‌های سازمان مرموز Order بوده، به قتل استاد خود متهم می‌شود. او پس از تحمل زخمی که باید مرگبار باشد، قلبی نفرین‌شده به نام Tainted Heart را از شخصیت Flesh Sculptor دریافت می‌کند. این اتفاق به او تنها 66 روز فرصت زندگی می‌دهد. از طرف دیگر، سازمان Order نیز به دلیل اتهامی که به او وارد شده، در تعقیبش است. آدمکش‌های دیگر و حتی دوستان قدیمی Soul در مسیرش قرار می‌گیرند تا او را از میان بردارند؛ در حالی که برخی از آن‌ها هنوز درباره واقعی بودن اتهامش تردید دارند.

سیستم مبارزات Phantom Blade Zero؛ ترکیبی فوق‌العاده از سرعت و مهارت

حالا به یکی از مهم‌ترین بخش‌های بازی می‌رسیم؛ جایی که Phantom Blade Zero واقعاً می‌درخشد: سیستم مبارزات.

اصول اولیه مبارزه به‌اندازه کافی ساده هستند. ضربات سبک (Light Attacks) نوار انرژی Sha-Chi را پر می‌کنند. این نوار برای اجرای ضربات سنگین (Heavy Attacks) و حرکات ویژه (Specials) مورد استفاده قرار می‌گیرد. البته هنگام دفاع در برابر حملات دشمن نیز بخشی از این انرژی مصرف می‌شود.

در مقابل، اجرای دفاع‌های بی‌نقص (Perfect Parries) و جاخالی‌های ویژه Phantomsteps باعث کاهش Sha-Chi نمی‌شود. همین موضوع بازیکن را به مبارزه‌ای تهاجمی‌تر تشویق می‌کند؛ مبارزه‌ای که در آن دفاع و حمله باید به‌صورت مداوم با یکدیگر ترکیب شوند.

اما این سیستم در ادامه ابعاد بسیار گسترده‌تری پیدا می‌کند. یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های آن، امکان تعویض سریع سلاح‌ها در جریان مبارزه است. شما می‌توانید از ضربات دقیق شمشیر تک‌دست به حملات پیاپی دو شمشیر دوقلو تغییر وضعیت دهید و بدون متوقف کردن زنجیره ضربات، ترکیب‌های تازه‌ای بسازید.

یکی از ترکیب‌های مورد علاقه من استفاده از دو شمشیر دوقلو بود که می‌توانستند اثر خوردگی (Corrosion) روی دشمن ایجاد کنند. پس از افزایش این اثر، آسیب قابل توجهی به نوار سلامتی دشمن وارد می‌شد. سپس می‌توانستم به یک شمشیر دو‌دست تغییر سلاح بدهم؛ سلاحی که برای حملات سنگین و پرقدرت مناسب بود و دشمنان را با ضربات خود به اطراف پرتاب می‌کرد.

بعد از آن دوباره به سلاح قبلی برمی‌گشتم و زنجیره حملات را ادامه می‌دادم. نکته مهم این است که تعویض سلاح بلافاصله نوار Sha-Chi را بازیابی می‌کند. به همین دلیل می‌توانید ترکیب‌های طولانی و متنوعی از حملات بسازید.

این قابلیت‌ها تنها بخشی از سیستم مبارزه هستند. Phantom Edges نیز هرکدام عملکرد و ترکیب حملات مخصوص خود را دارند. برخی از آن‌ها امکان احضار نیروهای کمکی را فراهم می‌کنند و برخی دیگر، مانند داس‌های زنجیردار، می‌توانند دشمنان را به سمت Soul بکشند یا خود او را به سمت دشمن منتقل کنند.

هر سلاح اصلی و فرعی در بازی ویژگی‌های منحصربه‌فردی دارد. برای مثال، Outlaw Warblade به دلیل قابلیت سرقت سلامتی دشمنان به یکی از سلاح‌های محبوب من تبدیل شد. در مقابل، شمشیر پرنده‌ای وجود دارد که می‌تواند از فاصله دور به دشمنان حمله کند و آن‌ها را از پا درآورد.

یکی دیگر از سلاح‌های جذاب، مجموعه دو شمشیر White Serpent و Crimson Viper است. در این ترکیب می‌توانید شمشیر دوم را در اطراف Soul به گردش درآورید تا به‌صورت مداوم به دشمنان نزدیک آسیب وارد کند.

همچنین امکان پرتاب آن از فاصله دور برای وارد کردن آسیب‌های سریع وجود دارد. اگر حملات سبک و سنگین را به‌صورت متوالی اجرا کنید، می‌توانید یک زنجیره ضربات طولانی بسازید که میزان آسیب آن به‌تدریج افزایش پیدا می‌کند.

سلاح‌های اصلی نیز از حملات ویژه بهره می‌برند. این قابلیت‌ها گاهی می‌توانند نتیجه یک نبرد چندنفره را تغییر دهند و در موقعیت‌های حساس کاربردهای مهمی داشته باشند.

شاید تصور کنید فرو کردن یک شمشیر دو‌دست در بدن دشمن و تماشای افتادن او روی زانو، پس از چند بار تکرار جذابیت خود را از دست می‌دهد؛ اما Phantom Blade Zero هر بار این لحظه را با چنان جلوه‌ای نمایش می‌دهد که همچنان از تماشای آن لذت خواهید برد.

باس‌فایت‌های فراموش‌نشدنی؛ هر نبرد یک آزمون تازه

نمی‌توان درباره Phantom Blade Zero صحبت کرد و به طراحی باس‌فایت‌های آن نپرداخت. با این حال، توضیح کامل این بخش دشوار است؛ زیرا بسیاری از نبردها تجربه‌هایی هستند که بهتر است بازیکن خودش آن‌ها را کشف کند.

به‌جز شاید یک مبارزه که بیشتر شبیه نسخه تقویت‌شده یک رویارویی معمولی با تعداد بیشتری دشمن بود، تقریباً تمام باس‌فایت‌های بازی به‌یادماندنی هستند. کیفیت طراحی و میزان هیجان این نبردها با پیشرفت در بازی افزایش پیدا می‌کند.

باس‌ها شما را تشویق می‌کنند تاکتیک‌های مختلف را امتحان کنید و از مهارت‌هایی که تاکنون یاد گرفته‌اید، به روش‌های تازه استفاده کنید.

برای مثال، اگر دشمنی سوار بر اسب با سپری پوشیده از تیغه‌های تیز شما را به دردسر انداخته است، می‌توانید سلاح خود را به شمشیر پرنده تغییر دهید و از فاصله دور به او حمله کنید؛ در نتیجه دشمن برای نزدیک شدن به شما با مشکل مواجه خواهد شد.

یکی دیگر از باس‌ها مکانیک‌هایی شبیه بازی‌های Bullet Hell دارد؛ جایی که برای زنده ماندن باید از موج حملات متعدد عبور کنید و پیدا کردن فرصت مناسب برای وارد کردن آسیب به یک چالش واقعی تبدیل می‌شود.

اگر قرار باشد یکی از نبردهای بازی حس تماشای یک فیلم کونگ‌فو را به بهترین شکل منتقل کند، آن مبارزه با Mo Yuan است؛ شخصیتی که با بازی Donnie Yen حضور دارد.

تمام این تجربه‌ها در درجه سختی Pathbreaker انجام شده‌اند؛ همان درجه‌ای که معادل حالت Normal محسوب می‌شود.

من چند بار نیز درجه سختی Hellwalker را امتحان کردم. این حالت شاید دقیقاً مانند روبه‌رو شدن با یک حریف واقعی در بازی مبارزه‌ای نباشد، اما هوش مصنوعی تطبیق‌پذیر، حملات فریبنده و الگوهای کاملاً جدید دشمنان می‌توانند خیلی سریع شما را غافلگیر کنند.

این یکی از جذاب‌ترین روش‌هایی است که تاکنون برای افزایش درجه سختی در یک بازی از این سبک دیده‌ام. تجربه Hellwalker در دور دوم بازی می‌تواند بسیار ارزشمند باشد؛ البته اگر نمی‌خواهید با پیامدهای حالت 66 Days Mode و خطر مرگ دائمی روبه‌رو شوید.

با این حال، حالت 66 Days Mode از نظر داستانی به واقعیت دنیای بازی نزدیک‌تر است. در این حالت، خطراتی که Soul برای استفاده از زمان باقی‌مانده عمرش می‌پذیرد، معنای عمیق‌تری پیدا می‌کنند. به‌خصوص زمانی که هر بار مرگ، بخشی از زمان محدود او را از بین می‌برد.

سیستم ارتقای سلاح‌ها؛ نقطه‌ضعفی در میان مبارزات درخشان

اگر قرار باشد یکی از ایرادهای اساسی سیستم مبارزه را انتخاب کنم، آن موضوع به ارتقای سلاح‌ها مربوط می‌شود.

شما می‌توانید هر سلاح را با استفاده از مواد مورد نیاز تا سطح 10 ارتقا دهید. همچنین در هر زمان امکان بازگرداندن سطح سلاح و دریافت مجدد مواد مصرف‌شده وجود دارد.

از آنجا که مواد ارتقا در ساعات ابتدایی بازی محدود هستند و احتمالاً می‌خواهید سلاح‌های مختلف را امتحان کنید، این سیستم در ابتدا منطقی به نظر می‌رسد.

اما پس از رسیدن سلاح به سطح 10، برای بازنشانی آن به Talisman نیاز خواهید داشت. بعد از سطح 20 نیز به دو عدد از این آیتم احتیاج پیدا می‌کنید.

حتی در بخش‌های میانی و پایانی بازی که مواد ارتقا و پول به‌وفور در محیط‌ها پیدا می‌شوند، این محدودیت همچنان وجود دارد. اگر اهل اکتشاف باشید، منابع زیادی به دست می‌آورید و می‌توانید تعداد بیشتری از سلاح‌ها را ارتقا دهید؛ اما نیاز به Talisman برای بازنشانی سلاح‌ها همچنان غیرضروری به نظر می‌رسد.

وجود یک سیستم Loadout نیز می‌توانست تجربه را بهتر کند. چنین قابلیتی به بازیکن اجازه می‌داد مجموعه‌های ذخیره‌شده‌ای از سلاح‌ها، Phantom Edges و لوازم جانبی را برای موقعیت‌های مختلف به‌سرعت انتخاب کند.

با این حال، استودیوی S-Game راهکاری در نظر گرفته است تا سلاح‌های مختلف در مراحل پیشرفته بازی نیز همچنان کاربردی باقی بمانند.

عملکرد فنی و گرافیک بازی روی PS5

گاهی کیفیت بصری بالای Phantom Blade Zero خودش به یکی از عوامل ایجاد مشکل تبدیل می‌شود.

افت فریم در منطقه Pangzhen کاملاً قابل مشاهده بود. احتمالاً بارش باران و وسعت بیشتر محیط در این مسئله نقش دارند. شرایط در یکی از باس‌فایت‌های خاص حتی بدتر شد؛ هرچند خوشبختانه عملکرد بازی همچنان قابل‌تحمل باقی ماند.

این وضعیت در مقایسه با توقف‌های کوتاه و تقریباً یک‌ثانیه‌ای که گاهی هنگام مبارزه در منطقه Meigu Lake اتفاق می‌افتاد، بهتر است.

همچنین گاهی ممکن است شخصیت در برخورد با برخی اشیای محیطی گیر کند. اگر در یک اردوگاه باشید و هنگام حمله دشمنان به گوشه یک گاری یا مانع برخورد کنید، چنین مشکلی شاید قابل‌تحمل باشد؛ اما گیر کردن روی سقف یک ساختمان، به‌گونه‌ای که حتی پریدن به سمت شیب دیگر سقف دشوار شود، واقعاً آزاردهنده است.

با وجود تمام این مشکلات فنی، هنوز به‌اندازه کافی درباره زیبایی Phantom Blade Zero صحبت نکرده‌ایم.

بازی از نظر بصری فوق‌العاده است و از نظر عملکرد نیز در بسیاری از ساعت‌های تجربه، نرخ 60 فریم بر ثانیه روانی ارائه می‌دهد؛ آن هم روی نسخه پایه PS5.

محیط‌های بازی به‌شدت چشم‌نواز هستند، اما چیزی که بیش از همه جلب توجه می‌کند، دقت سازندگان در طراحی جزئیات است.

نقاط قوت و ضعف بازی Phantom Blade Zero

نقاط قوت (The Good)

• کیفیت بصری فوق‌العاده در کنار طراحی هنری چشمگیر و توجه کم‌نظیر به جزئیات محیط.

• سیستم مبارزات عالی که ترکیبی از حملات سریع، کمبوهای متنوع، جاخالی دادن و دفع ضربات را ارائه می‌دهد.

• طراحی منحصربه‌فرد سلاح‌ها و قابلیت‌های متفاوت هرکدام که استفاده از آن‌ها را جذاب می‌کند.

• باس‌فایت‌های به‌یادماندنی با مکانیک‌های متنوع و جلوه‌های سینمایی چشمگیر.

• مناطق گسترده و جذاب برای اکتشاف که مملو از رازها، داستان‌های فرعی و محتوای مخفی هستند.

• موسیقی پس‌زمینه باکیفیت و متناسب با فضای هر منطقه و مبارزه.

نقاط ضعف (The Bad)

• برخی مشکلات عملکردی و افت فریم، به‌خصوص در منطقه Pangzhen و گاهی Meigu Lake.

• هوش مصنوعی دشمنان در برخی موقعیت‌ها حضور بازیکن را فراموش می‌کند یا در محیط گیر می‌افتد.

• گیر کردن شخصیت به موانع محیطی می‌تواند در جریان مبارزات آزاردهنده باشد.

• نیاز به Talisman برای بازنشانی سلاح‌ها در سطوح بالاتر چندان منطقی نیست.

• با وجود جذابیت اکتشاف، گسترش واقعی محیط‌ها و تنوع آن‌ها به چند ساعت زمان نیاز دارد.