حالت سخت‌گیرانه‌ای با 66 جان شاید در نگاه اول چالش‌برانگیز و دلهره‌آور به نظر برسد، به‌خصوص در بالاترین درجه سختی؛ اما بدون شک این همان تجربه‌ای است که بازی اساساً برای آن طراحی شده است.
.jpg)
اما اگر بخواهید تجربه‌ای کاملاً وفادار به داستان بازی داشته باشید؛ تجربه‌ای که در آن Soul از دست فرقه Order فرار می‌کند و روزها یکی پس از دیگری به پایان عمر اجتناب‌ناپذیر او نزدیک‌تر می‌شوند، چه؟ اگر به دنبال هیجان و اضطراب ناشی از خطری واقعی باشید؛ خطری که مستقیماً بر شانس شما برای به پایان رساندن بازی تأثیر بگذارد، چه؟ منظورم این نیست که در بالاترین درجه سختی، یعنی Hellwalker، صرفاً یک پیاده‌روی زیر نور ماه داشته باشید! پاسخ این خواسته‌ها، حالت 66 Days است.
زمانی که این حالت برای نخستین بار معرفی شد، ایده آن جسورانه و عجیب به نظر می‌رسید، اما همچنان تا حدی منطقی بود. حالت‌های مرگ دائمی (Permadeath) اصلاً پدیده جدیدی نیستند؛ بازی‌هایی مانند XCOM و DOOM هرکدام تجربه خاص خود را در این زمینه ارائه کرده‌اند. همچنین در جامعه طرفداران بازی‌های سولزلایک، چالش‌هایی با عنوان بدون مرگ (No-Death Runs) وجود دارند که بعدها به چالش‌های دشوارتری مانند بدون آسیب‌دیدن (No-Hit) و به پایان رساندن بازی در سطح یک (SL1) منجر شدند. اما حالت 66 Days دقیقاً شبیه هیچ‌کدام از این موارد نبود. در این حالت، Soul تنها 66 فرصت برای زنده ماندن دارد؛ اگر به همین تعداد جان خود را از دست بدهید، بازی برای همیشه به پایان می‌رسد. فایل ذخیره شما حذف می‌شود و همه‌چیز از بین می‌رود؛ ممنون که بازی کردید! شاید دفعه بعد شانس بیشتری داشته باشید!
.jpg)
حتی با در نظر گرفتن این محدودیت، حالت 66 Days در ابتدا چالشی غیرمنطقی و تقریباً غیرممکن به نظر می‌رسید؛ به‌خصوص اگر درجه سختی بازی در حالت Hellwalker همان‌قدر دشوار باشد که سازندگان وعده داده بودند. در این درجه سختی، باس‌ها حتی می‌توانند در جریان مبارزه و بر اساس تاکتیک‌های شما، الگوهای حمله خود را تغییر دهند. با این حال، حالا که بازی منتشر شده، به نظر می‌رسد حالت 66 Days می‌تواند بهترین روش برای تجربه ماجراجویی Soul باشد؛ چه از نظر وفاداری به داستان و اتفاقات دنیای بازی و چه از نظر تجربه گیم‌پلی.
البته با توجه به شرایط باز شدن این حالت (به پایان رساندن بازی در یکی از دو درجه سختی Pathbreaker یا Hellwalker)، احتمالاً تصور می‌کنید بهترین راه برای تجربه آن، استفاده از حالت New Game Plus است. بالاخره در این حالت تمام سلاح‌ها، تجهیزات جانبی، داروها و سایر آیتم‌هایی را که قبلاً به دست آورده‌اید، حفظ می‌کنید. علاوه بر این، امکان ارتقای بیشتر سلاح‌های اصلی و Phantom Edges نیز برایتان فراهم می‌شود. تنها نکته منفی این است که باید دوباره آن‌ها را پیدا کنید؛ موضوعی که اگر به سلاح‌های قدرتمند مراحل پایانی بازی علاقه داشته باشید، می‌تواند حسابی دشوار و آزاردهنده باشد. البته همچنان می‌توانید از این سلاح‌ها استفاده کنید و آن‌ها به‌اندازه کافی قدرتمند هستند؛ فقط بیش از حد به آن‌ها وابسته نشوید!
اما مشکل اصلی این روش، همان چیزی است که هر بازیکنی که New Game Plus را تجربه کرده باشد به‌خوبی می‌داند: در چنین شرایطی، درجه سختی کلی بازی تا حد زیادی بی‌معنی می‌شود. وقتی سلاح‌های خود را به سطوح بالای ارتقا رسانده‌اید، تجهیزات جانبی قدرتمند مراحل میانی و پایانی را در اختیار دارید و داروهای درمانی کافی برای بازیابی بخش زیادی از سلامتی خود جمع‌آوری کرده‌اید، به‌علاوه تمام Memory Flowers، آیتم‌های Sha-Chi Amber و قطعات Blackstone را به دست آورده‌اید، عبور از مراحل بازی تقریباً به یک تفریح ساده تبدیل می‌شود! در چنین شرایطی، احتمال یک اشتباه مرگبار بسیار کمتر خواهد بود؛ به‌خصوص اشتباهاتی که در اثر مواجهه با الگوهای حمله جدید و ناشناخته باس‌ها رخ می‌دهند؛ همان چیزی که در واقع جذابیت اصلی درجه سختی Hellwalker را تشکیل می‌دهد. برای مثال، احتمالاً باید از حمله گرفتن Hua حسابی بترسید؛ مخصوصاً زمانی که او این حرکت را پشت پرتاب گلوله‌های سفیدرنگ شبیه گل پنهان می‌کند. اما وقتی آن‌قدر سلامتی دارید که بتوانید دو بار چنین ضربه‌ای را تحمل کنید، دیگر جای نگرانی چندانی باقی نمی‌ماند!
.png)
البته، اگر صرفاً می‌خواهید نمونه‌ای از تجربه‌ای را که حالت 66 Days ارائه می‌دهد امتحان کنید، این روش بدترین انتخاب ممکن نیست. اما پیشنهاد من این است که این چالش را با شروع یک بازی کاملاً جدید تجربه کنید؛ بدون اینکه هیچ‌کدام از پیشرفت‌ها و دستاوردهای مراحل قبلی را با خود به همراه ببرید. خبری از ویژگی‌های ارتقایافته یا استعدادهای آزادشده قبلی نیست که بتوانید به آن‌ها تکیه کنید. این بار باید از همان ابتدا برای زنده ماندن بجنگید، با تمام توان مسیر خود را پیش ببرید و به‌تدریج به جایگاهی برسید که بتوانید از پس چالش‌های بازی بربیایید. حتی می‌توانید بدون تجربه درجه سختی Hellwalker نیز سراغ این حالت بروید تا هیجان و دشواری آن بیشتر شود!
در چنین شرایطی، ناگهان مفاهیم و پیام‌های اصلی Phantom Blade Zero معنای عمیق‌تری پیدا می‌کنند. تمام دفعاتی که Soul درباره فرصت اندک باقی‌مانده برای زندگی خود تردید داشت و از کمبود زمان صحبت می‌کرد، حالا اهمیت بیشتری پیدا می‌کنند؛ زیرا زمان دیگر صرفاً بخشی از داستان نیست، بلکه به منبعی محدود و ارزشمند تبدیل شده است. وقتی یک روز به پایان برسد، دیگر فرصتی برای بازگرداندن آن وجود ندارد. حالا این موضوع چه معنایی پیدا می‌کند وقتی برای پیدا کردن مواد اولیه موردنیاز Yu’er از مسیر اصلی بازی خارج می‌شوید؟ یا زمانی که به درخواست دو مبارز که به دنبال استاد ارشد خود هستند، مشغول جست‌وجو در زیرزمین اردوگاه راهزنان جنگل Crimson می‌شوید؟ حتی پاک‌سازی مه در روستای Lu و مواجهه با Dusk the Puppeteer، به‌جای ادامه مستقیم مسیر اصلی داستان، چه تأثیری بر تصمیمات شما خواهد گذاشت؟ در این حالت، هر اقدامی به یک ریسک حساب‌شده تبدیل می‌شود.
البته این به آن معنا نیست که ریسک‌کردن ارزشش را نداشته باشد. چه برای آزاد کردن سلاح‌های جدید، چه به دست آوردن تجهیزات جانبی و حتی جمع‌آوری Remnant Dust، گاهی پذیرفتن خطر کاملاً ارزشمند است. شاید بزرگ‌ترین چالش در این زمینه، منطقه Long Pillars باشد. هرچند ممکن است درس‌های Mo Yuan را به‌خوبی فرا گرفته و در آن‌ها به مهارت بالایی رسیده باشید، اما نباید فراموش کنید که حریف شما همچنان Donnie Yen است! او هنوز هم می‌تواند در صورت کوچک‌ترین اشتباه، نوار سلامتی شما را به‌سرعت خالی کند؛ انگار که اصلاً کار دشواری انجام نداده است.
.jpg)
خوشبختانه، استودیوی S-Game قصد ندارد در شرایط دشوار، فشار بیشتری به بازیکنان وارد کند. در درجه‌های سختی دیگر، با پیشرفت داستان، روزهای باقی‌مانده از عمر Soul به‌تدریج کاهش پیدا می‌کنند؛ اما در حالت 66 Days چنین اتفاقی نمی‌افتد. هیچ رویدادی در جریان داستان باعث نمی‌شود فرصت‌های شما برای زنده ماندن کاهش پیدا کند و این موضوع نکته مثبتی است. با این حال، زمانی که متوجه می‌شوید امکان استفاده از روش ذخیره و بارگذاری مجدد برای امتحان دوباره ارتقای سلاح‌ها وجود ندارد، احتمالاً خاطرات بازی‌های ترسناک و بقا برایتان زنده می‌شود! دلیلش هم این است که تنها یک فایل ذخیره در اختیار دارید و امکان ذخیره‌سازی دستی نیز وجود ندارد. بنابراین نمی‌توانید هر زمان که خواستید، ترکیب تجهیزات و مهارت‌های خود را تغییر دهید و برای شکست دادن یک باس، بی‌وقفه روش‌های مختلف را امتحان کنید. باید دقیقاً بدانید چه کاری انجام دهید و چگونه آن را اجرا کنید؛ وگرنه باید بهای اشتباهاتتان را با جان خود بپردازید؛ البته تا زمانی که هنوز فرصت باقی مانده باشد!
اما چرا باید کسی اصلاً سراغ چنین چالشی برود؟ پاسخ تنها در یک کلمه خلاصه می‌شود: تسلط بر مهارت‌ها؛ یا دست‌کم هیجان تلاش برای رسیدن به آن. شما می‌توانید پیش از شروع این چالش، ساعت‌ها روی تقویت واکنش‌های خود تمرین کنید، زمان‌بندی اجرای حرکات دفاعی و جاخالی دادن را به‌طور کامل یاد بگیرید، کمبوهای خود را بهینه کنید و مهارت‌های مبارزه‌تان را به سطح بالاتری برسانید. با این حال، شناخت دقیق بازی نیز به همان اندازه اهمیت پیدا می‌کند. باید بدانید چه چیزی را در کجا پیدا کنید، در چه مقطعی بهتر است با کدام دشمنان درگیر نشوید و مؤثرترین روش برای از بین بردن هر گروه از دشمنان چیست. ناگهان مواجهه با دشمنان دوربردی که از پرتابه‌های انفجاری استفاده می‌کنند، دیگر آن‌قدر غیرقابل‌پیش‌بینی و آشفته نخواهد بود؛ زیرا حالا جایگاه آن‌ها و بهترین روش مقابله با آن‌ها را می‌دانید.
Red دیگر مانع بزرگی برای شما نخواهد بود؛ چرا که پس از تجربه تلخ شکست در گذشته، حالا می‌دانید باید پیش از مواجهه با Chief Disciple of the Seven-Stars Formation، ابتدا او را از بین ببرید. البته این موضوع چالش دیگری را به وجود می‌آورد: چگونه می‌توان بدون عقب‌نشینی Red را شکست داد؟ به‌خصوص اگر پیش از این واقعاً با او مبارزه نکرده باشید. البته این خودش بحث جداگانه‌ای است!
پیشنهاد ویژه: خرید اکانت قانونی Phantom Blade Zero برای PS5
.jpg)
با این حال، یکی از جالب‌ترین و حتی خنده‌دارترین نتایجی که تجربه حالت 66 Days به همراه دارد، این است که بالاخره می‌توان به اهمیت وجود نقاط ذخیره در مبارزات با باس‌ها پی برد. قبلاً هم گفته بودم که در بسیاری از موارد، نبرد واقعی تازه در مرحله دوم مبارزه آغاز می‌شود. اگر موفق شده‌اید مرحله اول را با پیروزی پشت سر بگذارید، همین برای اثبات مهارت شما کافی است. دیگر نیازی نیست به‌خاطر اشتباهات احتمالی، به‌خصوص زمانی که توانایی خود را قبلاً ثابت کرده‌اید، دوباره تمام آن مبارزه را از ابتدا تکرار کنید. البته این تنها نیمی از دلیل ماجراست.
نیمه دیگر ماجرا به این موضوع برمی‌گردد که بعضی از مبارزات با باس‌ها بیش از دو مرحله دارند. Mu Xiaokui بهترین و شاید شاخص‌ترین نمونه برای این موضوع باشد. مبارزه‌ای که در ابتدا نسبتاً ساده به نظر می‌رسد، به‌تدریج به نبردی تمام‌عیار تبدیل می‌شود. درست زمانی که تصور می‌کنید پیروزی نزدیک است، او دو محافظ ویژه خود، یعنی Iron Fiend و Jade Dancer را احضار می‌کند تا در مرحله سوم مبارزه با Soul روبه‌رو شوند. در چنین شرایطی، احتمالاً تمام منابع درمانی خود را مصرف کرده‌اید؛ بنابراین وجود یک نقطه ذخیره در این بخش و کاهش خطر ازدست‌دادن روزهای بیشتر، به‌خصوص با توجه به اینکه دیگر مجبور نیستید دو مرحله قبلی را دوباره پشت سر بگذارید، اهمیت زیادی پیدا می‌کند.
همین فلسفه را می‌توان در نبود دشمنانی که پس از شکست دوباره ظاهر می‌شوند و همچنین محدودبودن منابع بازی نیز مشاهده کرد. از یک طرف، دیگر لازم نیست هنگام بازگشت به مناطق قبلی یا ورود به بخش‌های جدید، نگران حمله ناگهانی دشمنان و کشته‌شدن به دست آن‌ها باشید؛ اما از طرف دیگر، منابع موردنیاز برای ارتقای تجهیزات و آزادکردن قابلیت‌های جدید نیز محدود هستند. به این ترتیب، ناگهان متوجه می‌شوید که بسیاری از تصمیمات طراحی بازی چقدر منطقی و حساب‌شده بوده‌اند.
با اینکه این حالت به‌عنوان یک چالش اضافی طراحی شده و برای تجربه تمام محتوای Phantom Blade Zero لزوماً نیازی به انجام آن ندارید، همچنان تجربه آن را به‌شدت توصیه می‌کنم. درست مانند سایر بخش‌های بازی، با وجود تمام سختی‌ها و تنبیه‌هایش، هیچ‌وقت احساس نمی‌کنید که بازی قصد دارد به شکلی ناعادلانه شما را تحت فشار قرار دهد. این حالت صرفاً گامی دیگر در مسیر رسیدن به مهارت و تسلط کامل بر بازی است. البته پس از آن، احتمالاً نوبت به تجربه حالت 66 Days با شمشیر Wooden Sanguine می‌رسد؛ اما این موضوع را می‌گذاریم برای فرصتی دیگر!
