با نزدیک شدن به انتشار GTA 6، زمان آن رسیده که نگاهی دوباره به دنیای فراموش‌نشدنی Grand Theft Auto 5 داشته باشیم. در این سفر جاده‌ای نوستالژیک، از Mount Chiliad و طبیعت Blaine County عبور می‌کنیم، به Sandy Shores و Vinewood سر می‌زنیم و در پایان، با قدم زدن در سواحل Los Santos با یکی از تأثیرگذارترین دنیاهای تاریخ بازی‌های ویدیویی خداحافظی می‌کنیم.


آخرین طلوع خورشید بر فراز Mount Chiliad

کوه Mount Chiliad در این فصل از سال تماشایی است. این فکر مثبت مدام در ذهنم تکرار می‌شود؛ درست زمانی که هنگام طلوع آفتاب، صعود به این کوه نمادین را آغاز می‌کنم. با شگفتی به اطراف نگاه می‌کنم؛ مه آرام‌آرام کنار می‌رود و خورشید نارنجی‌رنگ از پشت افق سر برمی‌آورد.

می‌توانستم با تله‌کابین خودم را به قله برسانم، اما این بار می‌خواهم از تمام مسیر لذت ببرم. می‌خواهم هنگام بالا رفتن از شیب‌های دشوار، سنگ‌ریزه‌ها را زیر کفش‌هایم احساس کنم، با کوهنوردان دیگری که در مسیر می‌بینم برخورد کنم، گاهی برای گرفتن یک عکس یادگاری ژست بگیرم و در نهایت، با تماشای چشم‌انداز شهر Los Santos برای آخرین بار، حس پیروزی را تجربه کنم.

این منظره‌ای است که میلیون‌ها نفر در سراسر جهان طی 13 سال گذشته با آن آشنا شده‌اند؛ منظره‌ای که به‌خوبی ابعاد و پیچیدگی شاهکار Rockstar را نشان می‌دهد. اثری که کنسول‌های PS3 و Xbox 360 را تا آخرین حد توان سخت‌افزاری‌شان به چالش کشید.

حتی در زمان عرضه نیز GTA 5 دنیایی زنده و پویا به نظر می‌رسید؛ دنیایی که از نظر عمق، جزئیات و ظرفیت‌های تعاملی، نمونه مشابهی در صنعت بازی نداشت.

حدس می‌زنم تنها کسی نباشم که چند روز مانده به انتشار نسخه بعدی، دوباره به سراغ Grand Theft Auto 5 رفته است. به نظر می‌رسد بازگشت به این بازی، نوعی خداحافظی ضروری با دنیای مجازی‌ای باشد که بخش بزرگی از خاطرات یک نسل را شکل داده است.

اولین بار در دوران نوجوانی وارد دنیای Michael، Franklin و Trevor شدم و از آن زمان تاکنون، نادیده گرفتن تأثیر این سه شخصیت و بازی آن‌ها بر فرهنگ گیمینگ تقریباً غیرممکن بوده است.

اما صبر کنید؛ با فروش 235 میلیون نسخه، نادیده گرفتن اهمیت GTA 5 اساساً امکان‌پذیر نیست. این بازی پدیده‌ای عظیم و فراتر از تصور است که حتی با وجود قدیمی شدن بعضی از بخش‌هایش، همچنان اعتبار و جایگاه درخشان خود را حفظ کرده است.

با وجود محبوبیت فوق‌العاده بازی، هر بار که کمپین داستانی آن را تجربه می‌کنم، احساس می‌کنم ماجراجویی تازه‌ای را آغاز کرده‌ام؛ سفری که مسیر کلی آن مشخص است، اما کنجکاوی شخصی من می‌تواند پیچ‌وخم‌ها و اتفاقات متفاوتی در آن ایجاد کند.

Los Santos قرار نیست ناپدید شود، اما با نزدیک شدن به جانشین جدیدش، احساس عجیبی از دلتنگی و شیرینی خداحافظی به وجود می‌آید. به‌زودی این شهر دیگر معیار اصلی ما برای سنجش واقع‌گرایی دنیاهای بازی نخواهد بود.

پس اگر دوست دارید کمی به گذشته برگردید و احساس نوستالژی را تجربه کنید، در آخرین سفر جاده‌ای من در Grand Theft Auto 5 همراه شوید. البته ابتدا باید به شکلی از این کوه لعنتی پایین بیایم!

مناظر و صداهای Blaine County

پس از پرش با چتر از Mount Chiliad و نجات پیدا کردن از برخوردی خطرناک با لبه تیز یک صخره، یک خودروی قدیمی و فرسوده را از پارکینگ نزدیک می‌دزدم و به سمت Grapeseed حرکت می‌کنم.

Grapeseed اغلب به‌عنوان قلب کشاورزی این منطقه شناخته می‌شود. چیزی عجیب و درعین‌حال آرامش‌بخش در سکوت و خلوت این منطقه حاصلخیز وجود دارد. اینجا خبری از سرقت، تیراندازی از داخل خودرو یا قتل‌های بی‌هدف نیست؛ مردم مشغول زندگی روزمره خود هستند و هرکس به کاری که دارد می‌رسد.

حال‌وهوای شهرهای کوچک آمریکا تا نزدیکی ساحل نیز ادامه پیدا می‌کند؛ البته پیش از آن، توقف کوتاهی در Gordo Island دارم تا فانوس دریایی زیبای آن را که روی قطعه کوچکی از خشکی قرار گرفته، تماشا کنم.

دلم می‌خواست تا تاریک شدن هوا صبر کنم تا بتوانم زیبایی این سازه را در شب هم ببینم، اما چون برای این سفر برنامه مشخصی داشتم، چند عکس گرفتم و به مسیر ادامه دادم.

هنوز مناظر سرسبز و تماشایی زیادی باقی مانده‌اند. وارد Paleto Bay می‌شوم و سپس جاده‌های پرپیچ‌وخم منتهی به Raton Canyon را پشت سر می‌گذارم.

می‌توان ساعت‌ها در خیابان‌های این مناطق قدم زد، رفتار شخصیت‌های غیرقابل‌بازی یا همان NPCها را تماشا کرد و به کوچه‌های فرعی سرک کشید تا متوجه شد Rockstar حتی برای بی‌اهمیت‌ترین نقاط نقشه نیز چه حجم از جزئیات را در نظر گرفته است.

یکی از ویژگی‌هایی که واقعاً در این دنیا دوست دارم، شباهت فوق‌العاده آن به یک سفر جاده‌ای قدیمی در آمریکاست. هر جاده‌ای که از آن عبور می‌کنید، ممکن است شما را به راز غیرمنتظره‌ای برساند یا منظره‌ای آشنا را پیش رویتان قرار دهد که سال‌ها در خاطرتان باقی مانده است.

چند سالی می‌شود که در این جاده‌ها رانندگی نکرده‌ام، اما کنار گذاشتن نشانگرهای نقشه و حرکت کردن بر اساس تصمیم و کنجکاوی شخصی، حس نوستالژیک و گرمی دارد.

این سفر آرامش‌بخش است؛ البته تا زمانی که تصادف ناخواسته‌ای با خودروی دیگر نداشته باشم یا باعث نشوم پلیس به سراغم بیاید! بااین‌حال، حفظ همین توهم زندگی عادی، بخشی از جذابیت ماجراست.

کمتر چیزی می‌تواند با تماشای زندگی روزمره مردم در این دنیا رقابت کند؛ مردمی که بدون توجه به حضور شما، برنامه‌های معمول خود را دنبال می‌کنند، درست مثل اینکه شما هم تنها فرد دیگری هستید که برای گذران زندگی تلاش می‌کند.

Sandy Shores، بزرگراه Pacific و فراتر از آن

در این مرحله از سفر تصمیم می‌گیرم کمی تنوع ایجاد کنم. بنابراین موتورسیکلتی را از یک فرد بیچاره می‌گیرم که چاره‌ای جز کشتن او با ضربات چکش نداشتم!

با کنار گذاشتن این اتفاق کوچک، مسیر رسیدن به Sandy Shores بدون مشکل خاصی طی می‌شود.

این منطقه قلمرو Trevor است؛ جایی پر از پارک‌های تریلرهای زنگ‌زده، بیابان‌های گسترده و یک پایگاه نظامی که از فقر و محرومیت این منطقه برای رسیدن به اهداف تاریک خود بهره می‌برد.

اصلاً مکانی به نام Stab City در این منطقه وجود دارد! اگر همین اسم به‌اندازه کافی درباره حال‌وهوای اینجا توضیح نمی‌دهد، واقعاً نمی‌دانم چه چیزی می‌تواند این کار را انجام دهد.

سرانجام از بیابان Grand Senora فاصله می‌گیرم و به ساحل غربی نزدیک می‌شوم. اینجا برای نخستین بار با تصویری از بهشت کالیفرنیایی روبه‌رو می‌شوم که Grand Theft Auto 5 آن را بازآفرینی کرده است.

اقیانوس‌هایی با رنگ آبی درخشان که تا دوردست ادامه دارند، بزرگراه‌های شلوغی که در دو طرفشان ردیف‌های طولانی از درختان وارداتی دیده می‌شود و املاکی که برای خریدشان به سرمایه‌ای در حد راه‌اندازی یک مرکز داده نیاز دارید!

اگر کمی بیشتر در کمپین داستانی یا GTA Online پیش بروید، می‌توانید عمارت‌های مجلل متعددی را در اختیار داشته باشید. اما در این سفر، ترجیح می‌دهم فقط یک تماشاگر باشم؛ کسی که از کنار بخش‌های مختلف Los Santos عبور می‌کند و زندگی جریان‌یافته در آن‌ها را تماشا می‌کند.

ورود به Los Santos؛ شهری که خودش یک شخصیت مستقل است

هر وقت در دنیای واقعی به شهرهایی مانند Los Angeles، Tokyo یا London سفر می‌کنم، معمولاً به‌عنوان یکی از ساکنان موقت آن‌ها، متوجه وسعت واقعی‌شان نمی‌شوم.

آن‌قدر سرگرم دیدار دوستان، حضور در رویدادها و انجام کارهای روزمره هستید که بزرگی یک کلان‌شهر دیگر اهمیت چندانی برایتان ندارد.

اما وقتی به محدوده شهری Los Santos نزدیک می‌شوم و آسمان‌خراش‌ها از سایه‌هایی دوردست به سازه‌هایی عظیم و باشکوه تبدیل می‌شوند، تازه ابعاد واقعی این شهر را درک می‌کنم.

این شهری است که میلیون‌ها شخصیت مجازی بیش از یک دهه آن را خانه خود دانسته‌اند.

ابتدا به سمت Vinewood Hills رانندگی می‌کنم تا تابلوی نمادین Vinewood را از نزدیک ببینم. سپس توقف کوتاهی در Galileo Observatory دارم تا از منظره پانورامای شهر لذت ببرم.

بعد از آن، وقت گشت‌وگذار در شهر و سوار شدن به چرخ‌وفلک است!

Vinewood نمونه‌ای آشکار از تجمل‌گرایی افراطی است. مکان‌های باشکوه و مشهوری مانند Oriental Theater در کنار محله‌های فرسوده‌ای قرار گرفته‌اند که ساکنان عادی آن برای ادامه زندگی با مشکلات زیادی دست‌وپنجه نرم می‌کنند.

بعضی از این افراد از سر ناچاری به سمت جرم و مواد مخدر کشیده می‌شوند.

طنز اجتماعی تند و گزنده Grand Theft Auto 5 از جهات مختلفی با گذشت زمان قدیمی شده است، اما تضاد بی‌رحمانه میان ثروت و فقر در این بازی همچنان به‌شدت قابل لمس و معنادار است.

خداحافظی با Los Santos، سلام به Vice City

خورشید کم‌کم در حال غروب است که به Del Perro Pier قدم می‌گذارم. جمعیت زیادی از مردم محلی و گردشگران نیز در این مکان حضور دارند تا با استفاده از تفریحات معمول و سرگرمی‌های ساحلی، روز خود را به پایان برسانند.

در طول روز، به‌سختی می‌توان تخته‌های چوبی پوسیده‌ای را که این سازه را سرپا نگه داشته‌اند یا افراد بی‌خانمانی را که بیرون از آن روی پیاده‌رو خوابیده‌اند، نادیده گرفت.

اما شب که فرا می‌رسد، این مکان به جشن نئونی از تجمل‌گرایی سطحی و سرگرمی‌های پرزرق‌وبرق تبدیل می‌شود.

من اهل بریتانیا هستم و هیچ‌چیزی را بیشتر از هدر دادن پول در مناطق ساحلی برای خرید دونات‌های معمولی و سوار شدن به ترن‌های هوایی گران‌قیمت دوست ندارم! پس تصمیم می‌گیرم سفرم را با همین تفریحات به پایان برسانم.

پس از اینکه تمام وسایل تفریحی اسکله را با سرعت تجربه می‌کنم، به این نتیجه می‌رسم که بهترین راه برای پایان دادن به روز، قدم زدن طولانی و آرام در Vespucci Beach است.

هیاهوی شهر به صدایی آرام و دوردست تبدیل می‌شود. ماه در آسمان می‌درخشد و روی شن‌های ساحل، گروه‌هایی از مردم را می‌بینم که دور آتش جمع شده‌اند، مهمانی گرفته‌اند و شب را با نوشیدنی و سرگرمی سپری می‌کنند.

با وجود تمام جرم‌وجنایت‌ها و تجمل‌گرایی افراطی Los Santos، زیبایی‌های زیادی در خیابان‌های این شهر و طبیعت گسترده اطراف آن پنهان شده است. فقط کافی است برای پیدا کردنشان وقت بگذاریم.

چرا Los Santos هنوز فراموش‌نشدنی است؟

مجموعه GTA به خشونت افراطی، طنز اجتماعی گزنده و دنیاهای جهان‌باز عظیمش مشهور است؛ اما من نمی‌توانم Los Santos را صرفاً یک محیط بازی ببینم. از نظر من، این شهر خودش یک شخصیت مستقل است.

محیطی که با دقتی فوق‌العاده ساخته شده و آن‌قدر جزئیات ظریف و دوست‌داشتنی در خود جای داده که بازیکنان حتی پس از گذشت این همه سال، همچنان بخش‌های تازه‌ای از آن را کشف می‌کنند.

در طول سال‌ها، لایه‌های مختلف این دنیا را کنار زده‌ایم و با نحوه عملکرد بخش‌های گوناگون آن آشنا شده‌ایم. بااین‌حال، این شهر هنوز هم قدرت جذب بازیکنان را دارد.

این سفر کوتاه اما به‌یادماندنی، بار دیگر این موضوع را به من یادآوری کرد؛ جایی که نوآوری و نوستالژی در کنار هم قرار گرفتند تا ثابت کنند هیچ استودیویی مانند Rockstar نمی‌تواند چنین دنیایی خلق کند.

حتی حالا که Grand Theft Auto 6 تصویری از آینده این مجموعه و مسیر پیش روی آن به نمایش گذاشته است، باز هم Los Santos جایگاه خودش را در خاطرات ما حفظ خواهد کرد.

خورشید دوباره در Los Santos طلوع می‌کند و ما همچنان برای سال‌های آینده به این شهر بازخواهیم گشت.

ورود/ثبت نام
شماره موبایل یا پست الکترونیک خود را وارد کنید
کد یکبار رمز خود را وارد کنید

رمز عبور خود را وارد نمایید
کد یکبار رمز خود را وارد کنید
شماره موبایل یا پست الکترونیک خود را وارد کنید
لطفا کد یکبار رمز ارسال شده به ایمیل یا موبایل خود را وارد کنید
شما قبلا وارد شده اید