بررسی تخصصی
معرفی بازی Ghostrunner؛ وقتی سرعت، تنها راه زنده ماندن است
 (1).jpg)
Ghostrunner ساخته استودیوی One More Level و منتشرشده توسط 505 Games است؛ عنوانی که ترکیبی از اکشن اولشخص، پلتفرمینگ سهبعدی و فضای سایبرپانکی را به شکلی بسیار تهاجمی با یکدیگر ترکیب میکند. ایده اصلی بازی ساده به نظر میرسد: از یک برج عظیم بالا بروید، دشمنان را از بین ببرید و خودتان را به بالاترین نقطه برسانید. اما چیزی که Ghostrunner را خاص میکند، نحوه انجام این کار است.
در این بازی شما قدرتمند هستید، اما شکستناپذیر نیستید. دشمنان نیز تقریباً مانند شما میتوانند با یک ضربه کارتان را تمام کنند. همین قانون ساده باعث میشود هر درگیری به یک پازل سریع تبدیل شود. باید مسیر حرکت دشمنان را بفهمید، زمان حمله را تشخیص دهید، گلولهها را جاخالی دهید، روی دیوار بدوید، از موانع عبور کنید و در کسری از ثانیه تصمیم بگیرید.
Ghostrunner در واقع بیشتر از اینکه درباره «قدرت» باشد، درباره کنترل، دقت و سرعت است.
برای گیمرهای حرفهای، این موضوع اهمیت زیادی دارد؛ چون بازی بهجای اینکه صرفاً تجهیزات قویتر در اختیارتان قرار دهد، مهارت خودتان را به چالش میکشد. برای بازیکنان تازهکار نیز سیستم Checkpointهای متعدد باعث میشود شکست خوردن به یک مانع غیرقابلعبور تبدیل نشود.
داستان بازی Ghostrunner؛ آخرین جنگجوی برج Dharma
داستان Ghostrunner در آیندهای تاریک و پساآخرالزمانی جریان دارد؛ زمانی که یک فاجعه عظیم بخش بزرگی از بشریت را نابود کرده و بازماندگان در سازهای عظیم به نام Dharma Tower زندگی میکنند. این برج فقط یک شهر نیست؛ برای انسانهایی که چیزی از جهان قدیمی برایشان باقی نمانده، آخرین پناهگاه محسوب میشود.
اما ظاهر باشکوه Dharma Tower نباید شما را فریب دهد.
در طبقات پایینتر، فقر، خشونت و ناامیدی جریان دارد و هرچه به سمت بالا حرکت میکنید، ساختار قدرت و زندگی طبقات مختلف این جامعه بیشتر خودش را نشان میدهد. در رأس این سیستم، Mara، معروف به Keymaster قرار دارد؛ شخصیتی که با قدرتی سختگیرانه بر شهر حکومت میکند.
شخصیت اصلی بازی پس از اتفاقاتی که در ابتدای داستان رخ میدهد، باید از پایینترین بخشهای برج خود را به سمت بالا برساند. اما هدف صرفاً بالا رفتن نیست. گذشته شخصیت اصلی، هویت واقعی او و ارتباطش با موجودیتهایی که بر Dharma Tower حکومت میکنند، بخش مهمی از مسیر داستان را شکل میدهد.
یکی از جذابیتهای Ghostrunner این است که داستان را فقط از طریق کاتسینهای طولانی تعریف نمیکند. محیط، دیالوگها، طراحی برج و شخصیتهایی که در مسیر ملاقات میکنید، همگی بخشی از روایت هستند. حتی خود Dharma Tower به نوعی یکی از شخصیتهای اصلی بازی محسوب میشود؛ شهری عمودی که هر طبقهاش تصویری متفاوت از این جهان فروپاشیده ارائه میدهد.
 (2).jpg)
گیمپلی Ghostrunner؛ اینجا یک اشتباه کافی است
اگر بخواهیم فقط یک دلیل برای تجربه Ghostrunner انتخاب کنیم، احتمالاً باید سراغ گیمپلی برویم.
در مبارزات، شما یک Katana در اختیار دارید و باید دشمنان را با سرعت بسیار بالا از بین ببرید. نکته مهم اینجاست که بازی اجازه نمیدهد با ضربات متعدد و بیهدف مسیر خود را باز کنید. سیستم One-Hit Kill باعث میشود هم شما و هم بسیاری از دشمنان با یک ضربه از بین بروید.
در نگاه اول شاید این سیستم بیرحمانه به نظر برسد، اما دقیقاً همین ویژگی Ghostrunner را جذاب میکند.
شکست در این بازی معمولاً به این معنا نیست که باید چند دقیقه از مرحله را دوباره طی کنید. Checkpointهای متعدد باعث میشوند بتوانید بارها یک بخش را امتحان کنید و بهتدریج مسیر بهینه را پیدا کنید.
بعد از چند بار شکست، ناگهان متوجه میشوید که دشمن اول را میتوان از سمت راست حذف کرد، گلوله دشمن دوم را میتوان با زمانبندی مناسب جاخالی داد، از دیوار سمت چپ عبور کرد و قبل از اینکه دشمن سوم فرصت واکنش پیدا کند، او را از بین برد.
آن لحظهای که یک بخش سخت را بدون توقف و با حرکات سریع پشت سر میگذارید، دقیقاً همان چیزی است که Ghostrunner برای آن طراحی شده است.
پارکور در Ghostrunner؛ حرکت کردن خودش یک سلاح است
یکی از مهمترین بخشهای بازی، سیستم حرکتی آن است. Ghostrunner فقط یک بازی شمشیربازی اولشخص نیست؛ شما باید دائماً در محیط حرکت کنید.
دویدن روی دیوار، پرش، عبور از فضاهای عمودی، استفاده از Hook و جابهجایی سریع بین سطوح مختلف باعث میشوند مراحل بیشتر شبیه یک مسیر مرگبار عمودی باشند تا یک محیط معمولی.
این طراحی باعث میشود مبارزه و حرکت از یکدیگر جدا نباشند. گاهی برای کشتن یک دشمن باید ابتدا جایگاه مناسبی روی یک دیوار پیدا کنید. گاهی برای فرار از گلولهها باید در هوا مسیرتان را تغییر دهید و گاهی تنها راه پیروزی این است که بهجای ایستادن مقابل دشمن، از کنار او عبور کنید.
در Ghostrunner، حرکت اشتباه میتواند همانقدر مرگبار باشد که ضربه اشتباه.
 (3).jpg)
سیستم مبارزات؛ شمشیر در برابر گلوله
شمشیر شما قدرتمند است، اما دشمنان نیز بیکار نمینشینند. برخی از آنها سلاح گرم دارند و میتوانند از فاصله دور شما را هدف قرار دهند. همین موضوع باعث میشود زمانبندی حرکات اهمیت بسیار زیادی پیدا کند.
مواجهه با یک دشمن مسلح در یک بازی معمولی شاید به معنای پیدا کردن کاور باشد؛ اما در Ghostrunner معمولاً باید به فکر رسیدن به او باشید.
این تفاوت کوچک، کل فلسفه بازی را تغییر میدهد.
شما بهجای عقب رفتن، جلو میروید. بهجای پنهان شدن، حرکت میکنید. بهجای تحمل آسیب، سعی میکنید اصلاً ضربه نخورید.
در نتیجه، مبارزهها بیشتر شبیه اجرای یک حرکت کاملاً حسابشده هستند. وقتی چند دشمن را پشت سر هم از بین میبرید، حس قدرتی که بازی منتقل میکند بسیار متفاوت از بسیاری از بازیهای اکشن معمولی است.
گرافیک Ghostrunner؛ شهری که از دل یک کابوس سایبرپانکی بیرون آمده
Dharma Tower یکی از مهمترین عناصر بصری Ghostrunner است. محیط بازی ترکیبی از معماری صنعتی، نورهای نئونی، ساختمانهای عظیم، کابلها، سازههای فلزی و فضای تاریک آیندهنگرانه است.
بازی تلاش نمیکند یک آینده زیبا و تمیز به شما نشان دهد. این آینده کثیف، فرسوده و خطرناک است.
روی PS5 این فضای سایبرپانکی با قابلیتهای فنی نسل جدید جذابتر میشود. نسخه PS5 از حالت گرافیکی Ray Tracing بهره میبرد و امکان اجرای بازی با وضوح 4K تا 60 فریم بر ثانیه و همچنین حالتهایی با نرخ فریم بالاتر تا 120FPS را ارائه میکند.
این موضوع برای Ghostrunner اهمیت بیشتری از یک ارتقای تصویری ساده دارد؛ چون در بازیای که واکنشهای سریع و حرکت دقیق بخش اصلی تجربه هستند، روان بودن تصویر میتواند مستقیماً روی حس کنترل بازیکن تأثیر بگذارد.
 (4).jpg)
تجربه Ghostrunner روی PS5؛ سرعتی که باید حسش کنید
نسخه PS5 فقط درباره افزایش کیفیت تصویر نیست. کنترلر DualSense نیز در تجربه بازی نقش دارد و بازخورد لمسی و Adaptive Triggerها به ایجاد حس فیزیکی بیشتر هنگام مبارزه کمک میکنند. همچنین صدای سهبعدی باعث میشود محیط صنعتی و عظیم Dharma Tower زندهتر به نظر برسد.
ترکیب تصویر سریع، صداهای محیطی، موسیقی الکترونیک Daniel Deluxe و بازخورد کنترلر باعث میشود Ghostrunner روی PS5 تجربهای بسیار درگیرکنندهتر داشته باشد.
مخصوصاً زمانی که در میان سازههای عظیم برج با سرعت حرکت میکنید و چند دشمن را در چند ثانیه پشت سر میگذارید، بازی بیش از یک اکشن معمولی به نظر میرسد؛ انگار خودتان بخشی از سیستم حرکتی شخصیت شدهاید.
چرا Ghostrunner برای گیمرهای حرفهای جذاب است؟
Ghostrunner بازیای نیست که بخواهد با صدها آیتم، نقشه عظیم یا سیستم نقشآفرینی پیچیده شما را سرگرم کند. تمرکز آن بسیار مشخص است: حرکت، مبارزه، سرعت و مهارت.
اگر از بازیهایی لذت میبرید که بعد از چند بار شکست بالاخره یک مرحله سخت را یاد میگیرید و با اجرای تقریباً بینقص آن احساس رضایت میکنید، Ghostrunner میتواند انتخاب بسیار خوبی باشد.
اما اگر به دنبال یک بازی اکشن آرام، مبارزات ساده یا تجربهای هستید که در آن شخصیت دائماً قدرتمندتر شود و بتواند با دریافت آسیب زیاد همچنان زنده بماند، احتمالاً Ghostrunner برایتان چالشبرانگیز خواهد بود.
همین مرزبندی یکی از نقاط قوت بازی است. Ghostrunner دقیقاً میداند چه نوع تجربهای میخواهد ارائه دهد.
Ghostrunner PS5 & PS4؛ چه چیزی این بازی را متفاوت میکند؟
Ghostrunner در بازاری عرضه شد که بازیهای سایبرپانکی کم نبودند، اما مسیر خودش را انتخاب کرد. اینجا خبری از یک RPG عظیم با دهها ساعت مأموریت فرعی نیست. بازی میخواهد یک تجربه متمرکز، سریع و مهارتی ارائه دهد.
ترکیب Cyberpunk + First-Person Combat + Parkour + One-Hit Kill فرمولی ساخته که هنوز هم هویت مشخص خودش را دارد.
 (5).jpg)
از طرفی نسخه PS5 با امکانات فنی نسل جدید، انتخاب جذابی برای کسانی است که میخواهند بازی را با نرخ فریم بالا، کیفیت تصویر بهتر و امکانات DualSense تجربه کنند. نسخه PS4 نیز همان هسته اصلی تجربه Ghostrunner را در اختیار بازیکن قرار میدهد. بازی بهصورت تکنفره ارائه شده و حالت آفلاین نیز دارد.
آیا خرید اکانت قانونی Ghostrunner برای PS5 و PS4 ارزش دارد؟
اگر به بازیهای اکشن سریع، چالشبرانگیز و متفاوت علاقه دارید، Ghostrunner از آن عناوینی است که ارزش تجربه کردن دارد؛ مخصوصاً اگر بازیهایی را دوست دارید که بهجای وابستگی به تجهیزات و Level، مهارت واقعی بازیکن را محک میزنند.
اکانت قانونی Ghostrunner برای PS5 و PS4 میتواند راهی مناسب برای تجربه این عنوان باشد؛ بهخصوص برای بازیکنی که میخواهد بدون ورود به روشهای غیرمطمئن، بازی را روی کنسول خود تجربه کند.
Ghostrunner قرار نیست دست شما را بگیرد. قرار نیست اجازه دهد با چند اشتباه پشت سر هم جان سالم به در ببرید. این بازی یک شمشیر به شما میدهد، یک مسیر مرگبار روبهرویتان میگذارد و منتظر میماند تا ببینید چقدر سریع میتوانید یاد بگیرید. شاید اولین بار فقط چند قدم جلو بروید و کشته شوید. بار دوم کمی بیشتر. بار سوم مسیر دشمنان را میشناسید. و بعد ناگهان همان مرحلهای که چند دقیقه قبل غیرممکن به نظر میرسید، در چند حرکت سریع پشت سر گذاشته میشود.