بررسی تخصصی
معرفی بازی The Dark Pictures Anthology: The Devil in Me
 (1).jpg)
The Dark Pictures Anthology: The Devil in Me یکی از متفاوتترین تجربههای ترسناک روایی است که بهجای تکیه صرف بر مبارزات، ترس را از انتخاب، تردید و احساس ناامنی میسازد. این بازی توسط Supermassive Games ساخته شده و چهارمین قسمت از فصل اول مجموعه The Dark Pictures Anthology محسوب میشود؛ اما برای تجربه آن نیازی به شناخت عمیق نسخههای قبلی ندارید. داستان، شخصیتها و موقعیتهای آن مسیر مستقلی دارند و بازی خیلی سریع شما را وارد فضایی میکند که در آن هیچ تصمیمی کاملاً بیاهمیت نیست.
تاریخ انتشار The Devil in Me برابر با 17 نوامبر 2022 است و بازی برای PS4 و PS5 عرضه شده است. این نسخه در مقایسه با قسمتهای قبلی مجموعه، توجه بیشتری به اکتشاف محیط، حل معما، مخفی شدن از دشمن و تعامل با اشیای محیط نشان میدهد. همین تغییر باعث شده بازی فقط یک فیلم تعاملی ترسناک نباشد و بازیکن در بخشهای بیشتری از ماجرا احساس کند واقعاً در حال کنترل شرایط است.
اگر به بازیهای ترسناک داستانمحور علاقه دارید، The Dark Pictures Anthology: The Devil in Me از آن عناوینی است که بهتر است درباره اتفاقات مهم داستانش چیزی ندانید. بازی عمداً اطلاعات را قطرهقطره در اختیار شما میگذارد و هرچه بیشتر در هتل مرموز قدم میزنید، سؤالهای بیشتری در ذهنتان شکل میگیرد. چه کسی پشت این اتفاقات است؟ آیا راه فراری وجود دارد؟ کدام شخصیت زنده خواهد ماند؟ و مهمتر از همه، آیا تصمیمی که همین حالا گرفتهاید چند دقیقه بعد جان یکی از شخصیتها را خواهد گرفت؟
داستان بازی؛ وارد هتلی شوید که قرار نیست از آن سالم بیرون بیایید
داستان The Devil in Me گروهی از اعضای یک تیم تولید مستند را دنبال میکند که برای ساخت برنامهای درباره H. H. Holmes و «قلعه قتل» معروف او، به مکانی مرموز دعوت میشوند. آنها تصور میکنند فرصتی فوقالعاده برای ساخت یک مستند جذاب پیدا کردهاند، اما چیزی که در ابتدا شبیه یک پروژه کاری معمولی به نظر میرسد، خیلی زود به کابوسی واقعی تبدیل میشود.
گروه وارد هتلی میشوند که ظاهر آن بهشدت فریبنده است. محیط در نگاه اول میتواند حتی لوکس و جذاب به نظر برسد، اما هرچه شخصیتها بیشتر در آن پیش میروند، جزئیات نگرانکننده بیشتری آشکار میشود. درهای قفلشده، اتاقهای عجیب، مسیرهای مخفی و نشانههایی که نباید آنجا باشند، آرامآرام این حقیقت را آشکار میکنند که اعضای گروه مهمان معمولی این هتل نیستند.
 (3).jpg)
بازی از همین نقطه روی یکی از مهمترین عناصر خود تمرکز میکند: زنده ماندن. در The Devil in Me هیچ تضمینی وجود ندارد که تمام شخصیتها تا پایان داستان همراه شما باشند. تصمیمهای شما میتوانند مسیر اتفاقات را تغییر دهند و حتی یک اشتباه کوچک ممکن است سرنوشت یکی از شخصیتها را به شکل جبرانناپذیری عوض کند.
شخصیتها؛ هر انتخاب میتواند یک نفر را قربانی کند
یکی از نقاط قوت اصلی بازی، طراحی شخصیتهایی است که صرفاً برای پر کردن داستان حضور ندارند. هرکدام ویژگی، ترس و روابط خاص خودشان را دارند و همین موضوع باعث میشود هنگام قرار گرفتن آنها در موقعیتهای خطرناک، تصمیمگیری دشوارتر شود.
در بسیاری از بازیهای ترسناک میدانید که شخصیت اصلی قرار نیست بهسادگی از بین برود؛ اما در The Devil in Me شرایط متفاوت است. اینجا باید با این احتمال کنار بیایید که تصمیم اشتباه شما میتواند یکی از شخصیتهایی را که طی چند ساعت به آنها عادت کردهاید از داستان حذف کند.
نکته جذاب اینجاست که بازی برای ایجاد این فشار روانی همیشه به شما نمیگوید کدام انتخاب درست است. گاهی تصمیمی که در لحظه منطقی به نظر میرسد، چند دقیقه بعد نتیجهای کاملاً متفاوت ایجاد میکند. همین ویژگی باعث میشود حتی بازیکنان حرفهای بازیهای داستانمحور نیز نتوانند با اطمینان کامل پیشبینی کنند چه چیزی در انتظارشان است.
گیمپلی؛ این بار فقط تماشاچی نیستید
The Devil in Me همچنان هویت اصلی مجموعه The Dark Pictures را حفظ میکند؛ یعنی داستان و انتخابها در مرکز تجربه قرار دارند، اما این نسخه نسبت به برخی قسمتهای قبلی، تعامل بیشتری با محیط ارائه میدهد. شما میتوانید در محیطها جستوجو کنید، سرنخ پیدا کنید، اشیا را بررسی کنید، مسیرهای مختلف را امتحان کنید و برای عبور از بعضی موقعیتها به محیط اطراف خود توجه داشته باشید.
یکی از تغییرات مهم بازی اضافه شدن قابلیتهای متفاوت برای شخصیتهاست. هر شخصیت تواناییها و ابزارهایی دارد که میتوانند در اکتشاف یا عبور از موقعیتهای خاص کاربرد داشته باشند. این مسئله باعث میشود انتخاب اینکه چه کسی را در چه موقعیتی کنترل میکنید، اهمیت بیشتری پیدا کند.
 (4).jpg)
در بعضی بخشها نیز بازی از شما میخواهد سریع واکنش نشان دهید. تصمیمهای لحظهای، Quick Time Eventها و موقعیتهای اضطراری میتوانند نتیجه یک صحنه را تغییر دهند. اگر در لحظه حساس اشتباه کنید، ممکن است یک شخصیت آسیب ببیند یا حتی داستان وارد مسیر دیگری شود.
راز مهم بازی؛ محیط خودش بخشی از دشمن شماست
یکی از جذابترین ویژگیهای The Devil in Me این است که ترس همیشه از یک موجود یا دشمن مشخص نمیآید. خود محیط میتواند شما را تحت فشار قرار دهد. راهروهای تاریک، اتاقهای ناشناخته، صداهایی که از پشت دیوار شنیده میشوند و مکانهایی که نمیدانید در انتهایشان چه چیزی وجود دارد، دائماً حس ناامنی ایجاد میکنند.
بازی از همین حس برای ساختن تعلیق استفاده میکند. گاهی هیچ اتفاقی نمیافتد و همین «هیچ اتفاقی نیفتادن» باعث میشود بیشتر بترسید. وقتی در یک راهروی طولانی قدم میزنید و صدایی از دور میشنوید، ذهن شما شروع به ساختن احتمالات مختلف میکند. بازی همیشه لازم نیست چیزی را جلوی چشمتان قرار دهد؛ گاهی کافی است شما را وادار کند منتظر اتفاق بعدی بمانید.
اکتشاف و پیدا کردن رازها
اگر از آن دسته گیمرهایی هستید که در بازیها همه گوشهها را بررسی میکنند، The Devil in Me برای شما جذابتر خواهد بود. محیطها فقط دکور نیستند و بررسی دقیق آنها میتواند سرنخهایی درباره اتفاقات گذشته، شخصیتها و ماهیت واقعی هتل در اختیارتان قرار دهد.
بازی اطلاعات خود را مستقیم و یکجا توضیح نمیدهد. بخشی از داستان را باید از طریق محیط، اشیا، اسناد و جزئیات کوچک کنار هم قرار دهید. همین موضوع باعث میشود بازیکن دقیقتر به اطراف نگاه کند و نسبت به چیزهایی که در نگاه اول بیاهمیت هستند، حساس شود.
این یکی از همان جزئیاتی است که ارزش تکرار بازی را بالا میبرد. ممکن است در دور اول فقط به فکر زنده ماندن باشید، اما در دور دوم متوجه سرنخی شوید که قبلاً از کنارش عبور کرده بودید.
 (3).jpg)
گرافیک و طراحی محیط؛ هتلی زیبا با چهرهای کابوسوار
The Devil in Me از نظر بصری تلاش میکند تضاد میان ظاهر شیک محیط و فضای وحشتناک آن را برجسته کند. هتل در ابتدا میتواند حس یک مکان مجلل و خاص را منتقل کند، اما با پیشرفت داستان، همین محیط آرامآرام چهره واقعی خود را نشان میدهد.
نورپردازی در ایجاد این حس نقش مهمی دارد. استفاده از فضاهای تاریک، نورهای محدود و اتاقهایی که بخشی از آنها در سایه قرار گرفتهاند، باعث میشود بازیکن همیشه نتواند محیط اطراف را بهطور کامل تشخیص دهد. در یک بازی ترسناک، این موضوع اهمیت زیادی دارد؛ چون چیزی که نمیبینید گاهی ترسناکتر از چیزی است که میبینید.
مدلسازی چهره شخصیتها و انیمیشنهای صورت نیز کمک میکند واکنشهای آنها در موقعیتهای حساس باورپذیرتر شود. وقتی شخصیت در شرایطی قرار میگیرد که تصمیمش میتواند مرگ یا زندگی فرد دیگری را تعیین کند، حالت چهره و واکنش او بخشی از روایت محسوب میشود.
سیستم انتخاب؛ هیچ تصمیمی را ساده نگیرید
اگر بخواهیم فقط یک ویژگی را بهعنوان ستون اصلی The Dark Pictures Anthology: The Devil in Me معرفی کنیم، بدون شک سیستم انتخاب و پیامدهای آن در صدر قرار میگیرد. بازی مرتب شما را در شرایطی قرار میدهد که باید بین چند گزینه تصمیم بگیرید؛ اما مسئله اینجاست که معمولاً نمیدانید نتیجه واقعی انتخابتان چیست.
گاهی انتخاب سریع میتواند یک شخصیت را نجات دهد و گاهی صبر کردن تصمیم بهتری است. در بعضی موقعیتها نیز باید بین نجات خودتان و کمک به فرد دیگری انتخاب کنید. همین تصمیمهای کوچک به مرور تصویری بزرگتر از داستان میسازند.
برای گیمر حرفهای، جذابیت اصلی این سیستم در امکان تجربه مسیرهای متفاوت است. برای بازیکن تازهکار هم سازوکار بازی قابل درک است؛ کافی است با توجه به شرایط تصمیم بگیرید و مسئولیت نتیجه را بپذیرید.
 (5).jpg)
The Devil in Me برای چه گیمرهایی مناسب است؟
اگر عاشق بازیهای ترسناک هستید اما دوست ندارید تمام تجربه به تیراندازی و مبارزه محدود شود، این عنوان انتخاب مناسبی است. اگر بازیهایی مانند Until Dawn و سایر آثار داستانمحور Supermassive Games را دوست داشتهاید، ساختار روایی The Devil in Me احتمالاً برایتان آشنا خواهد بود؛ با این تفاوت که این بار محیط هتل و مکانیکهای تازه، نقش پررنگتری در گیمپلی دارند.
حتی اگر بازیکن حرفهای نیستید، لازم نیست نگران پیچیدگی بیش از حد بازی باشید. کنترلها و سیستم انتخاب بهگونهای طراحی شدهاند که بتوانید بهتدریج با آنها آشنا شوید. چیزی که بیشتر از مهارت فنی اهمیت دارد، دقت شما، توجه به محیط و توانایی تصمیمگیری در شرایط پراسترس است.
اما اگر از آن دسته گیمرهایی هستید که دوست دارید تمام رازهای بازی را کشف کنید، همه شخصیتها را نجات دهید و مسیرهای مختلف داستان را ببینید، The Devil in Me میتواند ساعتهای بیشتری از چیزی که در نگاه اول انتظار دارید سرگرمتان کند.